آنچه از كتابش به عهدهء شما گذاشته نعمتهاى او را نسبت به خويش كامل كنيد . آگاه باشيد با حفظ اساس ايمان و دين خويش از بين رفتن چيزى از اموال نا مشروع دنيا به شما ضرر نمىرساند ، و آگاه باشيد با تباه ساختن دين خود آنچه از دنيا براى خويش نگهدارى نموده‌ايد سودى به حالتان نخواهد داشت خداوند دلهاى ما و شما را به سوى حق متوجه سازد و صبر و استقامت به ما و شما ارزانى دارد . كلام - 174 از سخنان امام ( ع ) كه به هنگام آگاهى از خروج « طلحه » و « زبير » به سوى « بصره » براى جنگ فرمود ( 342 . ) من هيچگاه تهديد به جنگ نمىشدم ، و هرگز كسى نمىتوانست از ضرب شمشير مرا به وحشت اندازد ، من به همان وعده نصرتى كه پروردگارم به من داده باقى هستم . به خدا سوگند او ( طلحه ) براى خونخواهى عثمان با عجله دست به كار نشد جز اين كه مىترسيد از او خون عثمان مطالبه شود ، زيرا او خود متهم به قتل عثمان است ، و در ميان مردم از او حريصتر بر كشتن « عثمان » يافت نمىشد ، ( 343 . ) اما او براى به شك انداختن مسلمانان و اشتباه اندازى و مغالطه كارى ، گروهى را ( به عنوان خونخواهى او ) اطراف خويش گرد آورد . سوگند به خدا او مىبايست در مورد « عثمان » يكى از سه كار را انجام مىداد ولى نكرد زيرا پسر « عفان » ستمكار بود - چنان كه او مىانديشيد - سزاوار بود كه با كشندگان او همكارى كند ، و از يارانش دورى و به مبارزه با آن بپردازد . و اگر مظلوم بود باز سزاوار اين بود كه از كشته شدن او جلوگيرى كند و در مورد كارهايش عذرهاى موجهى ارائه دهد . و چنانچه در اين مورد شك و ترديد داشت خوب بود كناره مىگرفت و به گوشه‌اى پناه مىبرد . . .